Als IT’ers hebben we soms de nare gewoonte om zaken nog ingewikkelder te maken dan ze al zijn. Dat is een probleem; zeker nu infra, sourcing en ecosystemen zijn uitgegroeid tot indringende strategische vraagstukken waarvoor de eisen flink worden opgeschroefd. Laten we daarom, op de drempel van sourcing 3.0, niet opnieuw in de valkuil trappen van onnodige complexiteit.

Sourcing mag dan in snel tempo volwassen zijn geworden, dat neemt niet weg dat de processen rondom uitbesteding alweer op weg zijn naar een vólgend maturiteitsniveau.

Ontwikkeling

In eerste instantie bestond outsourcing van de IT-omgeving eruit dat de hele infrastructuur werd opgepakt en een-op-een bij een externe partij werd neergelegd. Daarna raakte het ‘horizontaal outsourcen’ in zwang: de infrastructuur werd verkaveld en per onderdeel (telecom, werkplekken, processen, et cetera) in de markt gezet. Inmiddels zijn we aanbeland bij ‘third generation’-sourcing, de hybride variant, waarbij dankzij de ver-SaaS-ing alle traditionele structuren worden doorbroken.

Door de toegenomen mogelijkheden, complexiteit en belangen zijn organisaties op een steeds hoger niveau betrokken bij de IT. In toenemende mate denken raden van bestuur en directieteams in een vroeg stadium al mee over de inrichting van het applicatielandschap, sourcing en ecosystemen. Meer dan voorheen is IT een indringend strategisch vraagstuk geworden. Terwijl de externe partij volledige ontzorging biedt in het (door)ontwikkelen van de infrastructuur, stelt de uitbestedende partij zich nadrukkelijk én vanaf het begin op als de eindverantwoordelijke.

Nieuwe rol

Opdrachtgevers winnen aan know how en zijn assertiever geworden. Dit betekent ook dat ze hogere eisen stellen aan de manier waarop IT-partners invulling geven aan het managen van de applicaties en infrastructuur. De tijden van naïviteit en getemperde verwachtingen zijn voorgoed voorbij – organisaties eisen kennis en ervaring van hun outsourcing provider. Voor IT-bedrijven betekent dit dat ze nog sterker moeten inzetten op vakmanschap en excellent project- en servicemanagement.

Maar niet alleen de rol van de opdrachtgever verandert. Ontwikkelingen als de opkomst van de multicloud-omgeving nopen ook IT-bedrijven tot het herdefiniëren van hun eigen rol. De moderne IT-partner doet meer dan sec het beheren van de infrastructuur. Hij is een strategische outsourcingprovider die op proactieve en innovatieve wijze de cloudomgeving kan inrichten, en op basis van door de opdrachtgever gedefinieerde business-
drivers de optimale cloudbestemming vindt.

Het doorlopend kunnen managen van meerdere clouds stelt hoge eisen aan de beheerder ervan. Die moet op topniveau zaken als kosten, IT-workload-optimalisatie, provisioning, monitoring, back-up/DR en security/compliancy kunnen waarborgen. En niet alleen in de eigen datacenters, maar ook in de clouds van derden (private, Azure, Google, Amazon).

Complexiteit

Maar als we terugblikken op de afgelopen tien jaar, moeten we erkennen dat de IT-sector er niet altijd in is geslaagd om nieuwe technologieën op eenvoudige wijze te implementeren. Kort door de bocht kunnen we stellen dat de technologische mogelijkheden met, zeg, factor 5 zijn toegenomen, terwijl de complexiteit (door omslachtige implementatie en hoe we met technologie omgaan) in diezelfde periode met factor 25 is gestegen.

Nu we overgaan op hybride ‘derde generatie-outsourcing’ is de vraag gerechtvaardigd hoe we gaan voorkomen dat we alles, wederom, ingewikkelder maken dan nodig. Immers, deze nieuwe manier van werken brengt van zichzelf al genoeg complexiteit mee. Het draait niet alleen meer om beheren, maar ook om integreren, innoveren en regisseren. En ecosystemen blijven zich ontwikkelen; voor optimale resultaten zijn steeds meer leveranciers en aanverwante partijen nodig.

Outsourcing providers moeten de kunst verstaan om te midden van alle ontwikkelingen de complexiteit niet onevenredig te laten toenemen. Dat vraagt om topmensen en vakmanschap (onboarding, coaching, certificering), maar ook om een laserfocus op eenvoud, op de essentie, op de ‘need to haves’. Outsourcing zal de komende jaren, nog meer dan nu het geval is, in een stroomversnelling belanden. Ik ben ervan overtuigd dat alleen de outsourcing providers die erin slagen om de complexiteit te ontwarren, zullen overleven.

Dirigent

Cloud orchestration kan in dit opzicht een belangrijke rol spelen, als een ‘orkestleider’ die middels subtiel (!) aanwijzen en bijsturen – want zó houd je het overzichtelijk – zorgt voor de juiste symfonie (de ideale multicloudinrichting bijvoorbeeld). Een orkest vernieuw je niet door er met zevenmijlslaarzen doorheen te banjeren; dan vindt niemand zijn instrument meer terug.

Om binnen een organisatie de juiste snaren te kunnen raken, is wel nodig dat je van heel dichtbij acteert. Of, om in orkestsferen te blijven: als dirigent moet je de musici in de ogen kunnen kijken. Klantteams, dedication, strategische dialogen en continous innovation moeten centraal staan.

Kortom, ‘in close cooperation’ en vooral heel pragmatisch. Dat past dan misschien niet zo bij dat mooie pak van die dirigent, maar wie de klant niet van dichtbij kent, is gedoemd tot het implementeren van suboptimale oplossingen die de complexiteit onnodig vergroten.

Focus éérst op de essentie. En ga van daaruit standaardiseren, automatiseren en innoveren. Dus kom maar op met die systeemdenkers, generalisten en holistische vakmensen. Want alles is zo klaar als pompwater, zolang je de samenhang der dingen maar blijft zien.

REAGEREN

Plaats je reactie
Je naam