Een onderzoek van Pew Research toonde aan dat 91 procent van de Amerikaanse burgers het gevoel heeft geen controle te hebben over zijn of haar gegevens, en 83 procent vindt dat regelgeving nodig is om de macht van de digitale reuzen in te perken. Tijdens de Facebook-verhoren zei Mark Zuckerberg zelf dat regelgeving een goed idee was.

Maar hoe ziet die er dan uit? Ik zou niet willen dat Facebook kreupel uit de strijd komt, gebonden door een enorme berg van restricties. En dat geldt ook voor Google, Amazon, en welke andere digitale gigant dan ook. Ik wil dat het sterke bedrijven blijven die de wereld blijven en blijvend veranderen.

Maar ik wil ook dat ze leren van wat er gebeurt en zichzelf ook blijven veranderen – en zich blijvend veranderen. Dat er lessen getrokken worden om bedrijfswaarde, klantwaarde en maatschappelijke waarde aan elkaar te verbinden. Facebook kan niet sorry blijven zeggen. Dit zal een moeizaam proces zijn. Sinds de verhoren is duidelijk geworden dat Cambridge Analytica geen incident was: er zijn meer apps waarvan onduidelijk is waar de data is gebleven, of waar data op onbeveiligde servers staat.

Er is veel te zeggen voor regelgeving. In een kapitalistische maatschappij is de rol van een onderneming om te proberen zoveel mogelijk geld te verdienen, en de rol van de overheid om daar grenzen aan te stellen. Bovendien is de huidige privacyvraag nog maar het begin. De opkomst van robotisering en kunstmatige intelligentie is nog veel ingrijpender. De invloed op de arbeidsmarkt en rechten en plichten van technologie in het zelfstandig handelen zijn fundamentele maatschappelijke vraagstukken. Wetgeving is de neerslag van hoe wij vinden dat onze samenleving zou moeten functioneren, het digitale sociale contract.

Maar er zijn toch ook wel wat bezwaren. Heb je de Facebook-verhoren gezien? De vragen van de senatoren getuigden niet van heel veel inzicht. Hier in Nederland kennen we de cookie-wetgeving, ook geen uitblinker. Verder is regelgeving vaak restrictief en loopt deze achter op de werkelijkheid. Bovendien heeft de staat soms ook een eigen agenda. Regelgeving is het ‘product’ van de overheid, en dat wordt soms een doel op zich.

In China gaat het ‘social credit score’-systeem wel heel erg ver. Op basis van allerlei gedrag online wordt mede bepaald of je een bepaald huis wel of niet krijgt, of je een bepaalde opleiding mag volgen, et cetera. De GDPR, of AVG in het Nederlands, zit gelukkig een stuk beter in elkaar. Het is het product van veertig jaar groeiend inzicht.

We kunnen het heft ook zelf ter hand nemen. In 2014 gebruikte Sarah Kavanagh sociale media om Coca-Cola en Pepsi te dwingen om een bepaald ingrediënt, BVO, uit de frisdrank te halen. Het kostte slechts een paar dagen.

Als gezegd, regelgeving is restrictief. Het is technologie die nieuwe mogelijkheden schept. Dezelfde technologieën die onze privacy beschermen, zullen ook de technologieën zijn die nieuwe vormen van privacy waarborgen. Obfuscatie, encryptie, digitale kluisjes, en-zo-voort.

De overheid heeft hier wel een rol in, namelijk het stimuleren van nieuwe ontwikkelingen. De EU wil ook een rol spelen in de mondiale technologierace, namelijk het leiden van de ontwikkelingen op het gebied van digitale ethiek. En laten wij de overheid weer helpen dat op een goede manier te doen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat alsjeblieft een reactie achter!
Laat hier je naam achter