The Innovator’s Dilemma door Clayton M. Christensen is een klassieker die de uitdagingen van innovators en de marktimpact van disruptieve technologieën uiteenzet. Een van de meest leerzame aspecten van dit boek is dat het de mythe ontkracht dat gevestigde bedrijven blind zijn voor ‘the next big thing’ die een transformatie binnen hun branche teweeg moet brengen. Het is juist de filter van hun bestaande bedrijfsactiviteiten die hen machteloos maakt.

Als we de wereld bekijken vanuit het perspectief van bestaande producten, klanten en activiteiten, lijkt de businesscase voor een innovatieve nieuwe aanpak al snel te magertjes. Kleine opkomende markten sluiten simpelweg niet aan op groeibehoeften van grote ondernemingen die daarom een afwachtende houding innemen.

En wanneer ze wel in actie komen, vissen ze achter het net. Het probleem wordt verergerd door het feit dat de technologische ontwikkelingen meestal vooruitlopen op de behoeften van klanten. Dit resulteert in gesprekken met klanten die de status quo eerder bevestigen dan verstoren.

Het doorbreken van de status quo vraagt om een zienswijze die niet door deze zaken wordt gekleurd. Veel startups en kleine bedrijven profiteren van dat voordeel. Maar wat op basis van hun frisse blik en de schaalomvang van hun activiteiten zinvol lijkt, is dat vaak niet voor grote marktleiders.

Voor mensen die bij grotere ondernemingen werken, is de vraag hoe ze een vergelijkbare disruptieve kijk op de wereld naar hun organisatie kunnen brengen. Meestal begint dat met de organisatiestructuur; maar als het daarmee eindigt, levert het waarschijnlijk geen succesvol resultaat op. IDC onderscheidt vier organisatorische modellen en brengt het toepassingsniveau daarvan in kaart met zijn DX Leadership Survey.

Maatstaven

IDC neemt ook maatstaven op in zijn lijst van criteria. Deze vormen een cruciale aanvulling, omdat maatstaven en kpi’s zijn gekoppeld aan definities van succes en vaak ook aan de arbeidsvergoeding, iets wat bepalend is voor het gedrag van het personeel.

Als de evaluatie van een digitaal initiatief, team of onderneming op de verkeerde maatstaven wordt gebaseerd, wordt de kans op succes aanzienlijk verkleind. Dit is een van de vele voorbeelden van de manier waarop traditionele handelswijzen uitgroeien tot een belangrijk struikelblok voor vooruitgang.

Er zijn uiteraard meer factoren om rekening mee te houden dan de organisatiestructuur en zakelijke maatstaven. IDC beschrijft drie aanvullende wegen naar digitale transformatie: toekomstplannen (het op prioriteit indelen van toepassingsscenario’s); mogelijkheden (het opwaarderen van de zakelijke en technologische expertise) en platformen (grootschalige architectuurherzieningen).

De teams die hiervoor verantwoordelijk zijn, moeten wedijveren met minimaal een gelijkwaardige tegengestelde kracht vanuit de status quo en die de baas worden om succes te kunnen boeken.

Dit gevecht aangaan is echter zonder meer de moeite waard. De volledige titel van The Innovator’s Dilemma bevat de enigszins sinistere zinsnede When New Technologies Cause Great Firms to Fail. En we kennen allemaal verhalen van ooit machtige bedrijven die zo sterk vasthielden aan de kijk op de wereld die hen groot maakte, dat ze de boot misten toen de markt een andere kant op ging.

De grootste last ligt echter op de schouders van het management dat een oplossing moet zien te vinden voor het dilemma van innovators. Dat is geen gemakkelijke opgave, maar dankzij Christensen in ieder geval wel een goed gedocumenteerd vraagstuk.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat alsjeblieft een reactie achter!
Laat hier je naam achter