Binnen een structuur (bijvoorbeeld een woning of een tekst) heeft een lege ruimte (gat, spatie of iets anders) veel waarde. Een paar voorbeelden waar de afwezigheid van informatie belangrijk is:

  • Een architect ontwerpt ruimtes die bepaalde functies gaan vervullen. Die ruimtes zijn leeg en krijgen pas structuur door de fysieke elementen als muren, vloeren en plafonds.
  • De nul is uitgevonden zo rond de vijfde eeuw voor het begin van onze jaartelling. Over de precieze datum verschillen de meningen. Nul is eigenlijk de afwezigheid van een cijfer.
  • Je start je auto maar je hoort niets. De afwezigheid van het bekende brommende geluid van de motor geeft aan dat er mogelijk iets mis is.

De spatie in teksten werd pas geïntroduceerd in de zevende eeuw. De reden was vooral pedagogisch, namelijk om Latijnse teksten beter te kunnen onderwijzen. Een spatie, een symbool voor ‘geen letter’, is niet meer weg te denken. De spatie is in veel talen de meest gebruikte letter. Op elk toetsenbord krijgt de spatie extra veel ruimte. Dat een spatie wel degelijk waarde heeft, blijkt uit het volgende. Haal de woorden links en rechts van de spatie weg en de betekenis verdwijnt.

De aanwezigheid van structuur gebaseerd op lege ruimten, is dus waardevolle informatie. De waarde is volledig afhankelijk van de organisatie rondom die lege ruimte.

Weet wat je niet wilt weten

Mensen zijn van nature lui. Als ze denken te weten wat de ander wil horen, stoppen ze al met het verder zoeken naar informatie. Veel informatie wordt genegeerd, omdat die niet aansluit bij hun referentiekader of eenvoudigweg niet past bij hun kennisgebied.

Nog erger is het wanneer je informatie vindt die het tegenovergestelde laat zien. Die informatie kun je maar beter helemaal negeren, denk je dan. Daar komt toch niemand achter. Het is echter de kracht van een goede informatiewerker dat hij alle informatie verzamelt en juist evalueert.

In een enkel geval is het geoorloofd informatie bewust achter te houden. Zo ken ik mensen die een ernstige ziekte hebben, maar daar echt niet alle details van willen weten.

Onderuit!

De vraag wat informatie precies is, lijkt een filosofische. Stel, in een bos valt een boom maar er is niemand aanwezig om dat geluid te horen. Is dat geluid informatie? De meeste mensen zullen zeggen dat het geen informatie is, want er is niemand in de buurt. Toch wordt de lucht door die vallende boom in beweging gebracht, onafhankelijk of er een levend wezen met een gehoorfunctie aanwezig is. Met andere woorden, trillende lucht is een absoluut fenomeen. Geluid echter is een relatief concept dat toehoorders vereist. Voor gegevens geldt dit net zo. Het wordt pas informatie als een levend wezen de gegevens kan verwerven, interpreteren en gebruiken.

De boom die zojuist is omgevallen geeft nog meer interessante informatie vrij. Zolang hij leefde hadden we geen goede mogelijkheid de jaarringen te tellen. We weten dus niet hoe groot bijvoorbeeld de regenval in een bepaald jaar daar was. Maar zelfs na zijn val zijn de jaarringen van de boom slechts gegevens. Pas als een boomexpert de ringen ziet én interpreteert, worden de gegevens informatie en waarschijnlijk kennis. Dat benadrukt weer eens de rol van de mens bij de verwerking van gegevens.

REAGEREN

Plaats je reactie
Je naam